Gdy zaczynam się bać, a niepokój, lęk i panika paraliżują codzienne życie. Bronić się i walczyć, czy wycofać i uciekać ? Kiedy zaczynam rozumieć, że to nie tylko moje cierpienie, ale również innych ludzi obok mnie.

 

Pojawiający się często niewytłumaczalny niepokój, czy nieuzasadniony obiektywnie lęk, a także napady paniki, połączone m.in. z kołataniem serca, nadmiernym poceniem się, drżeniem rąk i nóg – to odczucia i doznania świadczące o zaburzeniach nerwicowych. Mogą one objawiać się również problemami ze wzrokiem i słuchem, trudnościami z oddychaniem, zawrotami głowy, nagłymi uderzeniami gorąca. Towarzyszą im ponadto natrętne myśli i ruchy ciała, trudności w koncentracji uwagi, a także zmienność emocji i uczuć.

             Osoby z zaburzeniami lękowymi najczęściej zdają sobie sprawę z absurdalności swoich objawów, co odróżnia ich od ludzi chorych psychicznie. Lęk wywoływany jest tu przez pewne określone sytuacje, które w rzeczywistości nie są groźne. W następstwie własnych, subiektywnych odczuć pacjent unika wybranych sytuacji, ale zetknąwszy się z nimi odczuwa przerażenie i napady paniki.  Skutkuje to również silnym poczuciem zagrożenia, uniemożliwia człowiekowi zaspokajanie jego codziennych potrzeb oraz realizację celów życiowych i pragnień. Jedną z przyczyn  powstawania tego typu zaburzeń jest przewlekły lub nagły ale bardzo silny stres, rujnujący życie człowieka.

Do najczęściej występujących zaburzeń lękowych można zaliczyć:

– lęk przed wychodzeniem z domu, przed miejscami publicznymi (np. sklepy), przed tłumem, przed samotnym podróżowaniem (agorafobia),

– lęki społeczne – np. strach do bycia ocenianym przez innych ludzi, unikanie spotkań i kontaktów z innymi ludźmi,

– lęk przed wybranymi zwierzętami (np. arachnofobia – lęk przed pająkami),

– lęk wysokości,

– lęk przed zjawiskami atmosferycznymi (burza, wiatr),

– lęk przed ciemnością,

– lęk przed zamkniętymi pomieszczeniami i ograniczoną przestrzenią (klaustrofobia),

– lęk przed wizytą u lekarza (np. dentysty),

– lęk na widok krwi, otwartych ran,

– inne lęki, obawy i niepokoje.

Zaburzenia o podłożu lękowym to również:

– przymusowe, wielokrotne wykonywanie określonych czynności (np. mycie rąk, porządkowanie przedmiotów),

– natrętne, wielokrotnie powracające myśli (przykre dla człowieka i budzące jego sprzeciw),

– zespół stresu pourazowego – PTSD (natrętne wspomnienia i koszmary senne na temat sytuacji, w której nastąpił uraz – np. wypadek, śmierć bliskiej osoby;  także smutek i brak aktywności, izolacja od ludzi),

– zaburzenia adaptacyjne i kryzysy rozwojowe (konieczność dostosowania się do zmian życiowych, czy stresujących wydarzeń – np. pójście do szkoły, ślub, urodzenie dziecka, pobyt w szpitalu, emigracja, przejście na emeryturę, żałoba),

– dolegliwości związane z ciałem człowieka (np. obgryzanie paznokci, ssanie kciuka, tiki nerwowe, hipochondria, zaburzenia seksualne).