Kiedy czujemy, że konflikty międzyludzkie (niezgoda, sprzeczność interesów, potrzeb, wartości lub celów) czynią z nas ofiarę lub kata – sprawcę przemocy; gdy ludzka godność zostaje naruszona, a życie codzienne staje się piekłem.

Konflikt – to pewna niezgoda, sprzeczność interesów, potrzeb, wartości i celów życiowych, pomiędzy co najmniej dwójką uczestników relacji. Jeśli ktokolwiek twierdzi, że konflikty nie są jego udziałem, w sposób znaczący mija się z prawdą, okłamując samego siebie i innych ludzi. Nie ma bowiem na świecie człowieka, który przez swoją oryginalność i niepowtarzalność nie wchodziłby w zamierzone, czy też przypadkowe tarcia na linii z innymi ludźmi.

Konflikty mogą przybierać charakter pokojowy, bez jakichkolwiek oznak przemocy, czy agresji. Niestety bardzo często zdarza się, iż towarzyszące im emocje i uczucia szybko przemieniają wzajemne relacje w wyjątkowe akty fizycznego i psychicznego zła. Zadawanie cierpienia drugiej osobie dokonuje się poprzez wszystkie celowe akty, godzące w osobistą jej godność i wolność oraz przyczyniające się do fizycznej lub psychicznej szkody drugiej osoby. Wykraczają one poza społeczne zasady wzajemnej relacji, powodują ból i cierpienia ofiary oraz w sposób znaczący naruszają jej prawa. Nierzadko w momencie konfliktu dochodzi do aktów przemocy w postaci bicia, szarpanie, popychanie,  także zaczepek słownych, wulgaryzmów, nękania, dręczenia, lobbingu i bullingu, również niszczenia mienia, ataków gniewu, impulsywności i niedostosowania się do obowiązujących reguł współżycia. Dominują zachowania prowokacyjne, brak poczucia winy i wstydu ze strony agresora, poczucie bezkarności i brak samokontroli. Agresja i przemoc wyrażać się mogą nie tylko  w bezpośrednim stosunku do drugiej osoby ale też w relacjach z całym otoczeniem, jako zachowania antyspołeczne, do których należą: przebywanie w patologicznym towarzystwie, kradzieże, nadużywanie alkoholu i narkotyków, a także działania mające na celu zaspokajanie wyłącznie własnych potrzeb lub oczekiwań destrukcyjnej grupy.

Co zatem robić w sytuacji pojawiających się konfliktów interpersonalnych ? W jaki sposób opanować sztukę rozwiązywania konfliktów, nabrzmiewających między np. przełożonym i podwładnym, czy też pojawiających się w kontaktach z bliskimi ? Jak reagować na planowane lub spontaniczne akty przemocy fizycznej i psychicznej ? Na tak postawione pytania fachowej odpowiedzi udziela psycholog, ucząc osoby zainteresowane przyjmowania adekwatnych postaw i prezentowania konstruktywnych zachowań, w tym również aktów samoobrony przed agresorami. Dokonuje się to podczas pracy indywidualnej z pacjentem lub podczas wizyt z udziałem obu stron konfliktu, a także podczas ewentualnych, zorganizowanych sesji grupowych, dla wszystkich stron konfliktu.