Kiedy cierpienie psychiczne staramy się zabić bólem fizycznym, kiedy nie widać końca bezsensu, bólu i cierpienia – wtedy warto skorzystać z pomocy, bo wciąż jesteśmy tego warci, a nasze życie ma nadal olbrzymi sens.

 

Z podejmowaną próbą samobójczą zawsze łączy się jakaś intencja, czyli przyczyna, która doprowadza człowieka do tak drastycznych i ostatecznych decyzji, związanych z natychmiastowym zakończeniem życia. Najczęściej wśród czynników ryzyka wymienia się: niską samoocenę  i brak akceptacji siebie, czy własnej tożsamości seksualnej; wysoką impulsywność człowieka, hamowaną i niewypowiedzianą agresję wobec innych oraz kierowanie tej agresji na siebie, a także silnie odczuwane poczucie beznadziejności i bezsensu życia. Równie istotne  są tu zaburzenia psychiczne kształtującej się osobowości (np. osobowość z pogranicza – typu borderline; schizofrenia; zaburzenia wynikające z uzależnień), zaburzenia nastroju (depresja) i zaburzenia zachowania (zachowania ryzykowne). Równolegle pojawiają się problemy w relacjach międzyludzkich: konflikty rówieśnicze i rodzinne, brak umiejętności rozwiązywania problemów, trudności w szkole. Do tego dochodzą złe wzorce rodzinne, doświadczanie przemocy od innych (np. molestowanie seksualne), czy też przykłady zaczerpnięte z mediów. Jedynie sporadycznie samobójstwo staje się aktem zemsty i chęcią odegrania się na innych, a także desperackim aktem zwrócenia na siebie uwagi, lub też pragnieniem podążania za osobą, która niedawno odeszła. Częściej skuteczne samobójstwa popełniają mężczyźni.

Na co należy zwracać szczególną uwagę (objawy), podejrzewając, iż dana osoba próbuje się targnąć na własne życie:

– wypowiedzi o charakterze samobójczym,

– przesadne interesowanie się śmiercią, umieraniem,

– samookaleczanie się lub podejmowane już wcześniej próby samobójcze,

– objawy obniżonego nastroju i depresji,

– znaczące i niepokojące zmiany w dotychczasowym zachowaniu (wycofanie, izolacja, zerwanie
kontaktów towarzyskich),

– wyzbywanie się ważnych rzeczy,

– zamykanie niedokończonych spraw i dwuznaczne żegnanie się z bliskimi,

– problemy ze snem i apetytem,

– podejmowanie zachowań ryzykownych („igranie ze śmiercią”),

– nadużywanie substancji psychoaktywnych,

– utrata dotychczasowych zainteresowań,

– nagła utrata bliskich osób (śmierć, zawód miłosny, zakończenie przyjaźni),

– niedawno popełnione przestępstwo lub wykroczenie,

– nieplanowana ciąża,

– nagłe kalectwo lub niedawno pozyskana informacja o ciężkiej chorobie,

– kłótnie i nieporozumienia w rodzinie,

– nagłe pogorszenie warunków ekonomicznych (utrata pracy, długi, brak środków do życia),

– stwarzanie pozorów spokoju i pełnej normalności (tzw. cisza przed burzą – próba odwrócenia od
swojej osoby uwagi bliskich i uśpienia ich czujności).

Wszystkie te zachowania mogą ale nie muszą świadczyć o tendencjach samobójczych. Ważne jest natomiast, aby zachować pełną czujność, gdyż życie człowieka jest absolutnie najwyższą wartością, której obrona stanowi niepodważalny priorytet wszelkich ludzkich działań. Specjalistycznej pomocy udzieli natomiast psycholog.